Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2016

άτιτλο 1212

Απ' το μπαλκόνι της από πάνω
κρέμεται μια θηλιά και
κρακ κρακ
δυσκολεύομαι να αλλάξω στάση να μη βλέπω
αλλά από αυτό το πλευρό που κοιμόμουν
διαστρέβλωσα κάθε έννοια βαρύτητας
Όταν ξύπνησα δεν μπορούσα να ζυγίσω τίποτα σωστά
και απέφυγα όλα τα σκαλιά
κάθε φορά που έκανα ένα βήμα
ακουγόταν το ίδιο πάλι
κρακ κρακ
Έτσι το πρωί κίνησα για τα επείγοντα
-γιατρέ,δεν με πρόσεξα τελευταία
και από τις τόσες φορές που γονάτισα
τα υγρά άφησαν τα μάτια και βρήκαν αλλού να κρυφτούν.
Κρεβατωμένη για τον λάθος λόγο
χάνω πάσα επιθυμία να σε χορέψω
Σε καίω μαζί με το τελευταίο μου τσιγάρο και
κρακ κρακ
κρακ κρακ κρακ
κρακ.
Πρέπει να κάτσω κάπως αναπαυτικά
αν είναι να ζω με τη συνήθεια
αλλιώς θα μου φάνε όλα τα φράγκα οι ορθοπεδικοί
και οι επιγονατίδες.









Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου