Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2018

Σημειώσεις και χαρτάκια των τρεις,τέσσερις πήγε.


___________________________

Θα 'θελα να αλλάξει η εποχή
να φτάσει εκείνη που τα μαλλιά μου
θα ανεμίζουν έξω απ' το παράθυρο του αμαξιού
την ώρα που κινάμε για την θάλασσα
αρχές ενός άλλου Ιούνη
να σου κρατώ το χέρι
και η αγάπη μας να πλημμυρίζει την Εγνατία.
Έλα όμως που προσγειώνομαι στο σαλόνι μου και με ρωτώ


αν έχεις τείχη,διαβαίνεις;

____________________________




Χθες.
Χθες κάπου με ξέχασα, 
προσωρινά.
Έκλαψα,σπάραξα μα συγκρατήθηκα
προσωρινά.
Μέχρι που η έκρηξη
τα πήρε όλα παραμάζωμα.


____________________________




Τσαλάκωσα πολλά χαρτάκια
για να μην καταλήξω μαζί σου απόψε.

____________________________



Δεν την αξίζεις την αγάπη μου
τα τηλέφωνα μέσα στη νύχτα
τα καρδιοχτύπια και τις αυπνίες μου
κι αφού δεν με ήθελες στις χαρές μου
τώρα λούζεσαι τις λύπες και την πίκρα μου.


____________________________




Ο μονόπλευρος έρωτας
μπορεί να 'ναι άνισος σαν συνθήκη
μα γαμιέται πολύ καλά ώρες ώρες.

____________________________



Πω ρε πούστη μου,
πάλι ξέχασα την αξιοπρέπεια μου στα σεντόνια σου.


____________________________


Ο λόγος που φεύγω για σεζόν
τελικά
το ότι δεν θέλω να κοιμάμαι σ' άλλο κρεβάτι 
πέρα απ' το δικό σου.

____________________________



Τόσα τραγούδια και ποιήματα
που δεν ξέρω τι να σου πρωτοαφιερώσω.


____________________________


Απάνω που θα σου λεγα όλα τα γνωστά κλισέ
χάρηκαπουσεείδαμουχειςλείψειρεγαμώτο
μ'έβγαλες απ' τη δύσκολη θέση
και μ' έκανες ξανά να αναρωτιέμαι
μα καλά
πόση άγνοια κινδύνου κουβαλά ένας άνθρωπος;

______________________


-Είμαι λάθος;
-Όπως πάντα, ποτέ.
Και η συγκαταβατική πλευρά του έρωτα
τσούγκρησε το ποτήρι της με τους
''όποιος δεν πονάει,καλά να πάθει''.

______________________


Ξέρεις τι έκανα σήμερα που έφυγες με άλλη;
Ήπια άλλο λίγο.
Τσιν-τσιν μωρό μου.
Τα λέμε από Σεπτέμβρη,
που θα ξεχάσουμε
και θα ξεχαστούμε.

_____







_________________________________________________________

(συμβαίνουν και αυτά)



βάρκα.

Έχεις νιώσει 
έχεις νιώσει ποτέ
να πνίγεσαι μεσοπέλαγα
μα να αφήνεις το κύμα να σε καταπίνει;
Να 'ναι τόσα τα νερά
κι εσύ να περιμένεις τη στιγμή εκείνη
που ξεπροβάλει ο ήλιος 
όποτε κι όπως και αν
την ώρα που παίρνεις λίγο οξυγόνο.
Είναι εκείνη η στιγμή
είναι εκείνη
που τα δάκρυα σ' αφήνουν
που οι άμυνες πέφτουν
που ο ύπνος έρχεται πολύς
που η αφυδάτωση γδέρνει
που οι μπύρες γίνανε τζιν
που τα τσιγάρα τελειώνουν
που όλα τα φαγητά είναι ίδια
που το σπίτι βράζει
που τα λουλούδια μαραίνονται
που οι προθέσεις μειώνονται
που οι σιωπές καννιβαλίζουν
που το καλό γίνεται κακό
το καλό πράγμα δεν αργεί να γίνει
απλώς δεν θέλει και τόσο
και η βάρκα μπατάρει
κι εγκαταλείπεις
μ' ένα χαμόγελο εκπλήρωσης
επιτέλους ένα με τα κύματα
κι όπου θέλει ας με βγάλει.



Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2018

Σ.









Αντί για τρυπάνια,πιάνο αντηχούσε στην γειτονιά 
 κι ένας ήλιος να τρυπάει τα παντζούρια,όλο θράσος.
Ξημερώματα,το κορίτσι μου ερωτευόταν απ' την αρχή.



















Κυριακή, 3 Ιουνίου 2018

τζιν τόνικ και εγκράτεια



Σηκώθηκα κι είδα κάτι σπασμένα στο πάτωμα του δωματίου
ο εγωισμός μου ,λέει, χίλια κομμάτια
κι αρχινάω να τον μαζεύω όπως μπορώ,
τα κατάφερνα δειλά-δειλά.
Να μην είχαν κι αυτή την αστάθεια τα χέρια μου
να μην τον ξαναέριχνα στα πόδια σου
να μην δίνω λαβές για κουτσομπολιό στην επίγνωση και τη μετριότητα,
με κοιτάνε και χασκογελούν -στα 'λεγα εγώ
γιατί ξέρουν ότι ξέρω πως

άδικο δεν είναι
που απλώς δε με θες.
Άδικο είναι που
σου αφιερώνω
τις πιο όμορφες λέξεις

ενώ εσύ ατάραχος 
συνεχίζεις τα ίδια
κι εγώ,πισωγύρισα με χίλια
για μια κάποια κατάληξη
με μπύρες το ξημέρωμα.

Τώρα,

τζιν τόνικ και αναγκαστική εγκράτεια στις μπάρες.






Τετάρτη, 30 Μαΐου 2018

Αποκαΐδια



Λυσσάω για ένα τσιγάρο τώρα
στα δάχτυλα μου ανάμεσα
να ξεφυσάω την θύμησή σου
να μην με σπάει κομμάτια στα δύο
να με καίει,κι εγώ,εκεί
''Δωσ'μου λίγη φωτιά ακόμα να μη σβήσω''.


Πόσο θα 'θελα να μην έψαχνα καπνό
να μην έκανα το σπίτι ανάστα ο κύριος
ο βήχας μου να υποχωρούσε
να ΄παιρνε την κάψα μου το σιρόπι
να φορούσα τα καλά μου για να πεις
''Αφού το 'ξερες πως θα 'φευγα σαν κλέφτης''.


''Ναι,αλλά το κάψιμο πονά,αφήνει σημάδι
και το δέρμα μου για λίγο που ερωτεύτηκες
δεν επουλώνεται απ' το άρωμα και την υφή σου.''



 ____________________________________________


Μπορεί να μην μπορώ να καπνίσω
αλλά τουλάχιστον κάτι θα πιώ
να παν' οι χασούρες κάτω
ο Θυμός,
που πάντα κρατά όσο δεν χρειάζεται,
λίγο μετά το ξέσπασμα
παρέα με την ανασφάλεια
τραμπάλα με την οργή
 η θλίψη γίνεται δάκρυα
συγκαταβατικά χαμόγελα
ανταλλαγή αδιάφορων πληροφοριών

και σιγοψιθυρίζω κάτι από Βιτάλη κάθε που ξυπνάω
ώσπου να αναφωνήσω
'' Όλα τέλεια ''
χορεύοντας γυμνή στα αποκαΐδια.

___________







Δευτέρα, 28 Μαΐου 2018

Για να είμαστε ειλικρινείς

Τώρα τελευταία μπορεί να άλλαξα 
κάποιες απ' τις κακές μου συνήθειες
αλλά μη θαρρείς πως τη γλίτωσες,
ακονίζω τον πόθο μου απ' την αρχή
αφού,μ'όλες αυτές τις βροχές,
γυρνάω σπίτι μούσκεμα απ'τη δουλειά
πετάω πράγματα στο πάτωμα,κλείνω τα μάτια
στήνω με τα μπούτια μου παγίδες 
και σε σκέφτομαι μέχρι να στεγνώσω τελείως.




Τετάρτη, 9 Μαΐου 2018

Χθες αργά,στον κύριο Τζόουνς


Όλα αυτά που νιώθω
ζαλισμένα ,χιλιοειπωμένα
ανούσια υπερανάλυση ωρών 
τσαλακωμένα ραβασάκια σε τσέπες
εθελοτυφλία και κλάματα
τελευταία σφηνάκια στο φευγιό
ταχυκαρδίες μέρα-μεσημέρι
ταχυκαρδίες μεσάνυχτα και βάλε
επιτηδευμένη αποφυγή
άλλο ένα τζιν τόνικ τελευταίο
ανεβοκατέβασμα του ακουστικού
αναβλητικότητα κι ελπίδα
ανάλωση,κορεσμός,απελπισία

όρεξη για τίποτα
κατειλημμένος χωροχρόνος σκέψης

τσιγάρα τσιγάρα τσιγάρα.

Κάθομαι τόσο βολικά στα αυγά μου τελευταία,
που όπου να 'ναι θα αρχίσω να κακαρίζω
και να κλωσάω τα ''σε θέλω''
ώσπου να γίνουνε ''δε γαμιέται''.

|

Τελοσπάντων,ήθελα απλά να σε δω

μα παρακαλάω να μου περάσει.