Κουβέντα στο μπαρ

-Πως θα πας σπίτι;

-Πληγωμένος.

https://youtu.be/h6Ny8pTkAow

Παζλ

Πεταχτά φιλιά στο γήπεδο τις Κυριακές,ύστερα
να μ'αγκαλιάζεις τα βράδια για να κοιμηθώ
το πρωί να σου φτιάχνω καφέ,γλυκό ναι
τα πόδια μου να φωλιάζουν στα δικά σου
όταν είμαστε με φίλους κρυφά χαζογελάμε οι δυό μας
είναι άδικο να έχει τόσα λίγα κομμάτια
το παζλ της ευτυχίας μου και
το μόνο που του λείπει
να είσαι εσύ
που ξυπνάς τις μέρες σου τόσο μακριά.

Γεωγραφία

Το χέρι σου
σωστός εξερευνητής,
πέρα-δώθε πλανιέται στο κορμί μου
σαν να μαθαίνει ξαφνικά
όλη τη γεωγραφία από την αρχή.

Εσένα,μα.

Κατά τη διάρκεια
της μεταμεσονύκτιας φασίνας μου
ξεκρέμασα την καρδιά μου απ' τον τοίχο
την έβαλα σ'ένα σημείο να μη φαίνεται
Στη θέση της,πλέον
ο Βαρβέρης με τον Μαραντόνα
μου ψιθυρίζουν ''μην είσαι χαζή''
όσο κόβω τα μαλλιά μου
και προσγειώνομαι στο παρελθόν
ο Δεληβοριάς λέει τα δικά του για την Κική 
τον ακούω τόσο προσεκτικά,εσένα ήθελα να άκουγα
εσένα θέλω μα , να
είναι που
οι αποστάσεις όπου-αν υπάρχουν
για τον καθένα ξεχωριστά
πονάνε με ξεχωριστό τρόπο,κάπως ανάλαφρα
ώσπου να μάθουμε να μετράμε αγκαλιές,
σωστά ;

Πιο κάτω

Έπιασα τα μάτια σου να με παρατηρούν
και ο φόβος μου υψώθηκε πολύς,
με τις μπάντες πάω την κατηφόρα
μέχρι να γίνουν όλα ίσιωμα.

Απόψε θα καπνίζω βιομηχανικά τσιγάρα.

Τα χέρια του που με αγκάλιαζαν
πέντε μέρες-κενό στον χωροχρόνο
πως μετριέται η απόσταση
να σκεφτούμε απ' την αρχή
μέχρι να την καταρρίψουμε,μα
Σάββατο μεσημέρι,πάλι πίσω
συνεννοούμαι με το βλέμμα
με το αδέσποτο έξω απ' το προπό
ανταλλάζοντας μοναξιές
και περιμένω το φανάρι σου
να ανάψει πράσινο να 'ρθω.
Απόψε θα καπνίζω βιομηχανικά τσιγάρα
και θα σε σκέφτομαι,
το πρώτο μόνο είναι επιλογή.

Κομπάρσος

Πόσο θα το 'θελα
μα δεν το μπορώ
να ψελλίζω στα κρυφά
τα σ'αγαπώ μου
γιατί έχω μάθει να τα φωνάζω.

-Σ'αγαπώ τόσο πολύ.
-Αν μ'αγαπάς γιατί φεύγεις;
-Βάλε ν' ακούσεις 
τον κομπάρσο του Μυτιληναίου
και συγχώρα με.

Μάλλον το έργο κράτησε αρκετά.