Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2021

ρε Αρλέτα




Μετά από τόσα οχτάωρα σερί δέκα με έξι
τριγύρω κανέναν άγιο δεν είδα να ξεμένει
μόνο κάτι γλυκόλογα μέσα από τα δόντια
για να μας παίρνει πιο εύκολα ο ύπνος στα σκοτάδια.






Με γκ και β


Παραμορφώθηκα για να χωρέσω στα καλούπια
που με χρίζουν σκλάβα στριμωγμένη.

Κάτω πέφτω,κόντρα τα χέρια μου βάζω
να πιάσω τον αέρα που με καίει
καλοκαιρινή ραστώνη
ένα καζάνι σιγοβράζει για μία
κοχλάζει μέσα μου και βρυχάται ένα κτήνος 
ανέλπιστες προσπάθειες να ξορκίσει το σκοτάδι.
Πάντα θα υπάρχουν κορίτσια που θα χύνουν
για αγόρια ή κορίτσια που θα χύνουν
για φθισικές καρικατούρες της φύσης που δε χύνουν.
Εγώ που ξέρω πως τα φλέματα δεν πρέπει να κατακρατούνται
φτύνω στο χέρι μου μεταλαβιά της νύχτας
πασσάλειμα για μπούτια και προσάναμα.

Η γκάβλα μου με ξύπνησε 
ύστερα από τρεις ώρες στο κρεβάτι
τον σημερινό ήλιο 
τον τίμησα με πόδια ανοιχτά προς το παράθυρο
υγρά και ειλικρινά.
Μωρό μου χύνω,μωρό μου φθίνω
όταν το καζάνι μου παραβράσει
θα το χύσω στο πιο πρόσφορο έδαφος
θα το ξαναστήνομαι και θα το ξαναχύνομαι
μέχρι να γίνει κύμα να φτάσει ως απάνω 
να ξεχειλίσει στις ταράτσες των πολυκατοικίων
κι εγώ ακόμα
θα στάζω γκάβλα.






Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2020

Για λίγο

ξεχαστήκαμε 
αφού πέσαμε και χτυπήσαμε
της πληγές μας μπαλώναμε
την μία με την άλλη
με δανεική κλωστή το χρόνο
έτσι παγωμένες όπως ήμασταν
ξεχάσαμε , μπορεί να
ξεχαστήκαμε για λίγο 
για τόσο λίγο
ξεσκονίσαμε την ντροπή απ' τους ώμους μας
μας εγκατέλειψε της ηδονής η τελευταία στάλα
θα πήγαινα για άλλα αλλά
δεν ξεχνάνε τα γδαρμένα κορμιά 
τόσο εύκολα
παλεύουν απροστάτευτα
απέναντι στις μνήμες
φαντάζομαι το μέλλον μου στα κρυφά
δουλειά δουλειά δουλειά
μοναξιά στα σπίτια
άδεια τα στενά
και του πρώτου φιλιού η γωνία
μαμά αν δεν με ξαναδείς
θα με προστατεύει η αστυνομία
έχω ένα μόνιμο πόνο στο στέρνο
και ταχυκαρδία
κλαίω συχνότερα τις νύχτες
για λίγο 
για τόσο λίγο
φοβήθηκα μη μου γίνει συνήθεια
να φαντάζομαι το μέλλον 
με πρησμένα μάτια πίσω απ' τα γυαλιά.




Τρίτη 4 Αυγούστου 2020

Δευτέρα 20 Ιουλίου 2020

Σπασμένο τηλέφωνο

 
εγώ
εσύ
οι σιωπές μεταξύ μας

ο τρόπος που αδιαφορείς
χειρότερος
από ρεπό Δευτέρα απόγευμα

μια-δυο φωτογραφίες
τρία ντριν και
σηκώνομαι,βάζω παπούτσια

πρέπει να φύγω -
μάλλον,για που
αφού

δεν σε σκέφτηκα ούτε σήμερα .








Πέμπτη 10 Οκτωβρίου 2019

άνθη κερασιάς

Το μυστικό συστατικό για να πετύχει το καλοκαίρι
είναι το σωστό γλείψιμο

των σταγόνων 
που 

σε λίγο θα τρέχουν στα σαγόνια σου

γύρω απ' το στόμα σου
η γλώσσα εκεί μοναχά δεν φτάνει

το κόκκινο των κερασιών σου 
με κάνει να πιστεύω σε θεούς και δαίμονες 

 αχ , είναι αμαρτία τόση γλύκα 

να παλεύει
με το αγνό της βανίλιας 

το σιρόπι σοκολάτας
να λερώνει την κοιλιά σου ενώ

βυθιζόμαστε στον καύσωνα 
ιδρώνουμε αλάτια και έρωτα

όσο το ραδιόφωνο απ' την κουζίνα
μας κρυφακούει και παίζει σάμπα 

χάρισε μου αυτό το χορό .








Τετάρτη 12 Ιουνίου 2019

προς ποίηση

Για τις μέρες που δεν πετυχαίνω τον καφέ μου
για τα απογεύματα που αργώ στα ραντεβού μας
για τα βράδια που σε περιμένω να φανείς
                                            και δεν φάνηκες
για τα άλλα βράδια που μου χτύπαγες το κεφάλι ως να ματώσω
για όσες φορές με κάνεις να νιώθω διάφανη
για αυτά που μου ψιθυρίζεις και με κάνεις να κλαίω
για όσα δεν μπορώ να αλλάξω ,πότε πότε
για το κάποτε που θα 'ρθει                                          
                                        που το βλέπω να αργεί,να μην φτάνει

για τις ώρες τις ατέλειωτες πάνω απ' το ποτήρι
για τα τσιγάρα που εξαφανίζονται όποτε τους καπνίσει.




Προσποιούμαι πως όλα πάνε καλά
όσο στενεύουν τα περιθώρια
καταπατώντας τα όρια του ισογείου
τα πρωινά απ'τον κήπο
πετάω κορόμηλα άγουρα
στις απέναντι πολυκατοικίες 

η Πόλη,όπως την ξέρεις
νευρική μα αμήχανη ερωμένη
τα καλοκαίρια και
ο Ρομαντισμός
μετατρέπεται σε σαράβαλο πενηντάρι
τα ξημερώματα
τον καβαλάω χωρίς κράνος
και τα δάκρυα μουσκεύουν τα μυαλά μου
ώσπου να φτάσω στο επόμενο βενζινάδικο
ξέμεινα από καύσιμα κι υπομονή
θα σε βρω κάπου στο δρόμο όμως.