θέλω να φύγω μαζί σου για σουηδία

αυτές τις μέρες που τα έπινα στα μπαρς

ευχόμουν να ήμασταν σε κάποια σουηδική επαρχία

όπου η νύχτα κρατά πολύ παραπάνω από το εφήμερο.
(αυτό δεν είναι εφήμερο)

Έτσι ο χρόνος θα έφτανε 

και θα μας άφηνε ήσυχους στη μοίρα

όμως επειδή αυτοί οι δύο τα μπλέξανε κάμποσο μέσα σε μια νύχτα

τώρα μας εκδικείται ο καριόλης

γιατί

Αν η γκόμενα του χρόνου δε γαμιόταν έτσι

ίσως να μας άφηνε να τη βρούμε κι εμείς λίγο.

Δεν θα κοιτούσαμε την ώρα

για ένα ξημέρωμα που αργεί μήνες

κι όταν σκάσει

να πάμε κι άλλο βόρεια να τα πιούμε

μέχρι όλα τα φώτα να σβήσουν συνωμοτικά 

να μην περίμενες να αριβάρουν πλοία 

για μια ζωή που πρόλαβε να 'ρθει

και το παιχνίδι άνισο 

μα

Θεωρεί ότι αντέχω

αλλά πως,αν δεν τον έχω

Έτσι ξυπνάω Τρίτη

συλλογιέμαι ταξίδια στις Σουηδίες

την ώρα που βάζεις τα παπούτσια σου
(μα τι κιτς τα παπούτσια σου)

η πλάση ξεβράζει οργασμούς

και σε καμιά ώρα θα αρχίσει να νυχτώνει

γεμίζοντας το κρεβάτι σου ,

το σώμα σου με καινούριες μελανιές

σαν οι δικές μου να μην είχαν ποτέ θέση στους ώμους σου

τώρα τα ρήματα θα κλίνονται σε άλλους χρόνους

γαμώ 

γαμείς

σε γαμεί

με γάμησες.

(και πρώτη φορά ένα γαμήσι με πόνεσε)

https://www.youtube.com/watch?v=3fz8jcm-bV8&app=desktop

άτιτλο 243

δυο θέσεις δίπλα ο χειμώνας σου

να ετοιμάζεται για πόλεμο

κι εγώ 

που στιγμή δεν πέρασε να μη σε συλλογίζομαι

αναπνέω αμήχανα μισόλογα 

και μαθαίνω νέα σου από εκείνους που σε είδαν τυχαία στο δρόμο

στεναχωρημένη στο κέντρο

και η καρδιά μου ράγισε 

αλλά ήτανε ήδη θρύψαλα.

έτσι την κέρασα ένα ποτό να ξεμουδιάσει

κι έκανε τάχα μου την άνετη 

ύστερα,

σηκώθηκε απ' το τραπέζι

έχωσε στις τσέπες του τζιν τα κομμάτια της

κι όλο το βράδυ χόρευε τα καφέ της μάτια,

Γνωρίζοντας...

Ένα δεύτερο

Προχθές που σύρθηκα ως την κορυφή του κόσμου

για να δω όλους τους θνητούς να πενθούν

στα στάχυα απάνω

η χαρτορίχτρα με κοίταζε λοξά

όταν της ζήτησα να μη με λυπηθεί

κι εκείνη με έστειλε στου χάρου τα δόντια

πεσκέσι με τα όλα του.

Το πρωί σηκώθηκα από το κρεβάτι

για να βράσω στην κούπα την αισιοδοξία μου

κι έπινα αργά μαζί με τα τσιγάρα του

την μέρα που δύει

γυμνή στο πάτωμα

στη γωνία που πέταξα την αγαπημένη μου μπλούζα

Τεντώνω τα πόδια μου στα πλακάκια

μέχρι να τρομάξουν

και να επιστρέψουν τρεμάμενα

αγκαλιάζωντας τα φύλλα απ το δέρμα μου

που ξεφλουδίζει.

Οι χειμώνες

χώνονται ανάμεσα στον Βαρβέρη

και μια απόδειξη φαρμακείου για βαλσαμέλαιο

που τελικά δεν κάνει για όλες τις χρήσεις

και οι αμυχές δεν κλείνουν

κι ο χρόνος δεν ξέρει την τύφλα του από ιατρική.

Μεταξύ ποδιών και πατώματος

κείτονται όλες οι ιστορίες της ανθρωπότητας

κλείνουν το μάτι για μια ζωή στα πατώματα και εγώ

Δεν μπορώ να το πάρω ούτε κι αυτό στα σοβαρά

όταν κοιτώ το ταβάνι μπας και βρέξει

κι εκείνο με φτύνει στον κόρφο

- Κανείς δε συνεννοείται σε τούτο το σπίτι -

Τα παράθυρα βάζουν τα καλά τους για να υποδεχτούν την άνοιξη.

Τους κλείνω τις κουρτίνες,

πρέπει να μάθουν επιτέλους

να μην ελπίζουν στα καλοκαίρια

      .

  

Βόλτα 1

Οι βόλτες με την μηχανή
ξεκαθάρισμα απ' τα ζόρια
Κεραυνοβολούμε την πόλη
μοιράζοντας κηδειόχαρτα στο διάβα μας
και αστραπές στους από πάνω.
Τ' άστρα δες,
πως φεγγίζουνε το απρόσμενο
πως τώρα είναι όλα πιο καθαρά
ανάκατα κι αστραφτερά ώσπου
απαλλαχτήκαμε επιτέλους απ' το παρελθόν
τόσο που
ο επικήδειος τούτος χορεύεται πλέον
και περνάει τα πορτοκαλιά φανάρια
όλο δίψα να συγκρουστεί και να πληγώσει.
Τρία σφηνάκια,ένα ποτό,
μια αποτυχημένη απόπειρα
ένα μειδίαμα στις πέντε παρά ξενέρωσα.

Ο χρόνος μετριέται με τσιγάρα αυτό τον καιρό.

Σε τέσσερις μέρες γιορτάζω

και στο γλέντι απάνω θα ναι πολλοί
και ακόμα περισσότεροι
θα αρνιούνται την άλλη μέρα.

(στους φίλους)

ντουτ ντουτ

Αν είχα ατζέντα τηλέφωνα για να σημειώνω
το δικό σου σίγουρα σελίδα όλοκληρη θα έπιανε.
Καταληψίας σωστός στο σίγμα ο αριθμός σου
και τσακισμένη η σελίδα για ευκολία στις δύσκολες ώρες
όταν τα ποτά γίνονται διψήφια
και αποφεύγω να σχηματίσω τα γνωστά ψηφία
Η φίλη μου η Αθηνά με λέει τυχερή
και εγώ τις απαντώ πως η τύχη δεν είναι πια στα χέρια μου
αλλά με κρυφοκοιτάζει από την άλλη γωνία
και δεν σχηματίζει τα ψηφία μου καιρό
τυχαία με χαιρετάει με αμηχανία κι εγώ
σε τυχαίες αγκαλιές πέφτω και τσακίζω
όποιον κάτι παραπάνω από μένα ζητάει.
Το παραπάνω το άφησα στις πλάτες σου
κι ήταν ασήκωτο το βάρος του έρωτα μου
το ακούω στα τραγούδια και στο γράφω σε τετράδια
τότε που η ελπίδα γίνεται ο χειρότερος εχθρός μου.
Όταν μπαίνω στον πειρασμό να τηλεφωνήσω,θυμάμαι
πως οι πολλές ήττες καταλήγουν σε σίγμα τελικό
και τα αποσιωπητικά μεταφράζονται σε σιωπή
όταν η άλλη γραμμή το ακουστικό σηκώσει.

σεζόν

Τις ώρες του αποχωρισμού

κουμάντο κάνουν οι κορδέλες και τα κίτρινα γάντια

στερνή λαλιά της εργατικής τάξης

Εκεί που ήπιες το χτεσινό σου μεροκάματο

εκεί,τα πλυντήρια τώρα ηχούν

πιο δυνατά κι απ το χαστούκι της απόρριψης

μάλλον αυτό το πρωινό δεν είναι τόσο φανταχτερό

χωρίς μουσικές και το απαραίτητο σκοτάδι

το μόνο που έμεινε 

ζέχνει κι αυτό κάτουρο,τσιγάρο και χλωρίνες.

Φοβάμαι και σαν μικρό παιδί

στον ύπνο μου τα βράδια

βλέπω πως πάλι έχω αφεντικά

και σερβίρω ήττες σε νταήδες

ανήμπορα τα χείλια μου να σχηματίσουν το όχι.

Φοβάμαι και σαν μικρό παιδί
στον ύπνο μου τα βράδια

μουσκεύω τα σεντόνια και τα μάτια μου.

μηνίσκος μπλουζ

Απ' το μπαλκόνι της από πάνω

κρέμεται μια θηλιά και

κρακ κρακ

δυσκολεύομαι να αλλάξω στάση να μη βλέπω

αλλά από αυτό το πλευρό που κοιμόμουν

διαστρέβλωσα κάθε έννοια βαρύτητας

Όταν ξύπνησα δεν μπορούσα να ζυγίσω τίποτα σωστά

και απέφυγα όλα τα σκαλιά

κάθε φορά που έκανα ένα βήμα

ακουγόταν το ίδιο πάλι

κρακ κρακ

Έτσι το πρωί κίνησα για τα επείγοντα

-γιατρέ,δεν με πρόσεξα τελευταία

και από τις τόσες φορές που γονάτισα

τα υγρά άφησαν τα μάτια και βρήκαν αλλού να κρυφτούν.

Κρεβατωμένη για τον λάθος λόγο

χάνω πάσα επιθυμία να σε χορέψω

Σε καίω μαζί με το τελευταίο μου τσιγάρο και

κρακ κρακ

κρακ κρακ κρακ

κρακ.

Πρέπει να κάτσω κάπως αναπαυτικά

αν είναι να ζω με τη συνήθεια

αλλιώς θα μου φάνε όλα τα φράγκα οι ορθοπεδικοί
και οι επιγονατίδες.