Κάθε φορά που ανεβοκατεβαίνει το ασανσέρ
χοροπηδάνε τα μέσα μου.
Σταματάει στον όροφό μου
τρέχω στην πόρτα να σ'ανοίξω.
Όταν δεν είσαι απ'έξω
μικρό παιδί που του χαλάνε τα χατίρια
αλλά όταν είσαι
μικρό παιδί πρώτο φιλί αθώο στο προαύλιο.
Κατοικοεδρεύω στις αναμονές.
Εδώ είναι Βαλκάνια ,μωρό μου
Κάνουμε δυό δουλειές
συγκατοικούμε στα τριάντα
κερνάμε τους φίλους μας
όλο το μεροκάματο
γυρνάμε σπίτι μεθαύριο
ραντεβού με μια άλλη,
η αγάπη μου με περιμένει σπίτι.
Εδώ είναι Βαλκάνια ,ψυχή μου
δεν μπορούμε να 'μαστε φίλοι
και την ώρα που κατεβάζεις το ποτό
να μην σκέφτομαι
πόσο ωραία με γαμούσες χθες.
Πότε πρόλαβες και μου μαθες ,εσύ
από Ευρώπη.
Ξύπνημα με μέτριο ελληνικό,
το ραδιόφωνο κολλημένο στην έρασπορ
αργοπορημένη για τη δουλειά
γυρνάω το κλειδί στη μίζα -
η ρουτίνα μοιάζει όαση κάποιες φορές .
Δεν με πειράζει πια
που έπαψες να μ'αγαπάς
παρά πως δεν σε νοιάζει
να μαθαίνεις νέα μου,
πως δεν ανυπομονείς
να με πετύχεις τυχαία στην πόλη.
Καπνίζω,βήχω,το ξανασκέφτομαι
eri tutto , ma tutto passa
το μηχανάκι μου μ'έχει πάει πιο μακριά.
Βάζω ποτά όλη νύχτα
περιμένοντας να φανείς,
πίνω και ελπίζω -
η πόρτα όταν ανοίγει
δεν είναι για να μπεις εσύ.
Ώσπου να ξημερώσει
γίνομαι ένα με τα ναυάγια.
Νόμιζα τόσο καιρό
πως μοιραζόμασταν πολλά,
όπως την απέχθειά μας για την θάλασσα.
Με πετάς με το φεγγάρι
στα πιο βαθιά νερά
και μου λες
''σου λεγα από καιρό να μάθεις κολύμπι''.
Συνέχισε τις βουτιές σου
τώρα που μ'έπνιξες
φωνάζοντας μου να προσέχω.
Τρεις το χάραμα μου λες
πάρε το λεωφορείο κι έλα να κάνουμε έρωτα
έξι ώρες μετά χαμογελάει ο κόσμος μου
ήταν η τελευταία φορά που με φίλησες
όπως θα ήθελα να με φιλάς τα πρωινά
κι εγώ να τα παρατάω όλα ξανά
ίσα για να σου φιλάω την πλάτη
να σου λέω πως όλα θα πάνε καλά
την ώρα που μου λες πως
εκεί που πάμε ,τέλος .
