Τα γραπτά σου,μείναν.

Κι αν δεν ήρθες στη ζωή μου
για να γράφω,όπως με διαβεβαιώνεις,
τι διάολο θέλουν πάλι τα χέρια μου
να ψάχνουν χαρτί και στυλό
κι απόψε;

Τουλάχιστον,σκρίπτα μάνεντ
ακόμα κι αν εσύ δεν.

Το πιο μικρό μου ποίημα

 Πόσο θα 'θελα να πίναμε ποτάρες μαζί.

Αντί

Στο είπα μόνο τρεις φορές
μα το αναστέναξα κρυφά εκατοντάδες
Πόσο θα 'θελα να σε δω
έστω στο δρόμο,στο φανάρι
να στρίψεις και να φύγεις
Τόσο λίγο από μακριά
αφού από κοντά
μου γνέφει το ανέφικτο
αμήχανο γελάκι στο τηλέφωνο
αντί για

κι εγώ σε θέλω.

Τριάντα πέντε χιλιάδες εικοσιπέντε τσιγάρα μετά

Από τα 35.000 τσιγάρα
που κάπνισα την τελευταία πενταετία
πιο πολύ
με πείραξαν τα 25 που έκανα χθες
όσο σκεφτόμουν
το τραχύ σου στέρνο.

χαρτ οφ γκλας

αν
ήμουν στ' αλήθεια τόσο σκληρή όσο το παίζω
για να μην με προδώσω 
δεν θα φοβόμουν να σου πω ότι θέλω 
να σου αφιερώνω Σάρα Κέην 
πως τα τραγούδια μετά τις δώδεκα
θα θελα να τα καπνίζαμε παρέα
αν δεν ήξερα πως ξέρω πως θα πάει αυτό
πριν σε τρομάξω με τη λαχτάρα μου για το κορμί σου
την ώρα που ακούγεται από το ραδιόφωνο το χαρτ οφ γκλας
και ο καπνός αφήνει τα πνευμόνια σου
αν για μια στιγμή ξεχνούσα
όλο αυτό θα έμοιαζε με ταινία του Γονκ Καρ Βαι
ναι,καλά είναι που και που τα κλισέ
αλλά μας τη βγήκαν στη σέντρα οι εγωισμοί
μη και χάσουμε από καμιά μεριά τη μπάλα
μετά χαθήκαμε.

Εναλλακτικές

Περιμένω την στιγμή
που τα τραγούδια
θα πάψουν για σένα να μιλάνε
ή τουλάχιστον την στιγμή
που θα τ ακούσουμε μαζί.

Και από μακροπρόθεσμα σχέδια

Θα 'θελα να μην σταματήσει ποτέ το χούι μου
να καβατζώνω τους αναπτήρες των άλλων
να μπορώ να καίω το παρόν μου
παρέα με τα κακοστριμμένα μου τσιγάρα.