Τρίτη 19 Ιουλίου 2022

Αντί



Στο είπα μόνο τρεις φορές
μα το αναστέναξα κρυφά εκατοντάδες
Πόσο θα 'θελα να σε δω
έστω στο δρόμο,στο φανάρι
να στρίψεις και να φύγεις
Τόσο λίγο από μακριά
αφού από κοντά
μου γνέφει το ανέφικτο
αμήχανο γελάκι στο τηλέφωνο
αντί για

κι εγώ σε θέλω.







Τριάντα πέντε χιλιάδες εικοσιπέντε τσιγάρα μετά




Από τα 35.000 τσιγάρα
που κάπνισα την τελευταία πενταετία
πιο πολύ
με πείραξαν τα 25 που έκανα χθες
όσο σκεφτόμουν
το τραχύ σου στέρνο.






χαρτ οφ γκλας



αν
ήμουν στ' αλήθεια τόσο σκληρή όσο το παίζω
για να μην με προδώσω 
δεν θα φοβόμουν να σου πω ότι θέλω 
να σου αφιερώνω Σάρα Κέην 
πως τα τραγούδια μετά τις δώδεκα
θα θελα να τα καπνίζαμε παρέα
αν δεν ήξερα πως ξέρω πως θα πάει αυτό
πριν σε τρομάξω με τη λαχτάρα μου για το κορμί σου
την ώρα που ακούγεται από το ραδιόφωνο το χαρτ οφ γκλας
και ο καπνός αφήνει τα πνευμόνια σου
αν για μια στιγμή ξεχνούσα
όλο αυτό θα έμοιαζε με ταινία του Γονκ Καρ Βαι
ναι,καλά είναι που και που τα κλισέ
αλλά μας τη βγήκαν στη σέντρα οι εγωισμοί
μη και χάσουμε από καμιά μεριά τη μπάλα
μετά χαθήκαμε.










Εναλλακτικές



Περιμένω την στιγμή
που τα τραγούδια
θα πάψουν για σένα να μιλάνε
ή τουλάχιστον την στιγμή
που θα τ ακούσουμε μαζί.









Και από μακροπρόθεσμα σχέδια




Θα 'θελα να μην σταματήσει ποτέ το χούι μου
να καβατζώνω τους αναπτήρες των άλλων
να μπορώ να καίω το παρόν μου
παρέα με τα κακοστριμμένα μου τσιγάρα.









Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2021

ρε Αρλέτα




Μετά από τόσα οχτάωρα σερί δέκα με έξι
τριγύρω κανέναν άγιο δεν είδα να ξεμένει
μόνο κάτι γλυκόλογα μέσα από τα δόντια
για να μας παίρνει πιο εύκολα ο ύπνος στα σκοτάδια.






Με γκ και β


Παραμορφώθηκα για να χωρέσω στα καλούπια
που με χρίζουν σκλάβα στριμωγμένη.

Κάτω πέφτω,κόντρα τα χέρια μου βάζω
να πιάσω τον αέρα που με καίει
καλοκαιρινή ραστώνη
ένα καζάνι σιγοβράζει για μία
κοχλάζει μέσα μου και βρυχάται ένα κτήνος 
ανέλπιστες προσπάθειες να ξορκίσει το σκοτάδι.
Πάντα θα υπάρχουν κορίτσια που θα χύνουν
για αγόρια ή κορίτσια που θα χύνουν
για φθισικές καρικατούρες της φύσης που δε χύνουν.
Εγώ που ξέρω πως τα φλέματα δεν πρέπει να κατακρατούνται
φτύνω στο χέρι μου μεταλαβιά της νύχτας
πασσάλειμα για μπούτια και προσάναμα.

Η γκάβλα μου με ξύπνησε 
ύστερα από τρεις ώρες στο κρεβάτι
τον σημερινό ήλιο 
τον τίμησα με πόδια ανοιχτά προς το παράθυρο
υγρά και ειλικρινά.
Μωρό μου χύνω,μωρό μου φθίνω
όταν το καζάνι μου παραβράσει
θα το χύσω στο πιο πρόσφορο έδαφος
θα το ξαναστήνομαι και θα το ξαναχύνομαι
μέχρι να γίνει κύμα να φτάσει ως απάνω 
να ξεχειλίσει στις ταράτσες των πολυκατοικίων
κι εγώ ακόμα
θα στάζω γκάβλα.