Τρίτη, 2 Αυγούστου 2016

άτιτλο 236

Χρειάζομαι μια τζούρα από τα παλιά,τζούρα
να πλακωθώ στις αναμονές
τα καλύτερα από κάπου έρχονται
κάνουν παρέα στο δρόμο με τις εμμονές
κι εγώ που ποτέ δεν τελειώνω ό,τι αρχίζω
δυσκολεύομαι και νόημα δε βρίσκω,δεν
ενέχει κίνδυνο και αντοχή μηδέν
κι άλλο δεν μπορώ δεν 
θέλω να ξυπνάω τα απογεύματα μα τα
έχω κόψει τα ξενύχτια
λάσπη πάλι, έχω κόψει απ’ το μηδέν μα δεν
έχω απαντήσει ακόμα μετά από τόσα δεν, Τι
θα πάρετε σήμερα ;
Με κάνω και ξεχνιέμαι αλλά δεν
τσουλάει άλλο αυτό το
πατίνι έχω γίνει για φιόγκους και λέρες
στο τέλος της νύχτας
φυτρώνουν Δευτέρες
ο ήλιος προσκύνησε και εγώ ρωτάω 
φωνή λειψή και παραπατάω
‘’εμένα με ρωτάει ποτέ κανείς τι θέλω ;’’
Πάλη, απ’ την αρχή τα ίδια
δεν υπάρχει λόγος να στεναχωριέμαι
όταν όλοι είναι απλώς αρχίδια.









Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου